VirtualBox 4.0 for Linux

Pojawila się nowa wersja virtualbox'a. Virtualbox wystepuje w dwóch odmianach otwartej OSE i zmknietej. Na ilustracji wersja zamknieta. Jedną z różnic jakie występują to możliwość korzystania ze zdalnego pulpitu w wersji własnościowej. Nową wersję można pobrać ze strony VirtualBox.

Tworzenie użytkownika - MySql Administrator - Mandriva.

Po utworzeniu nowego użytkownika i próbie zalogowania  na konto może pojawić się komunikat : Access denied for user 'login_użytkownika'@'localhost' (using password: YES). Jest tak dlatego, że został utworzony podczas instalacji "użytkownik" z logowaniem bez hasła za którego podstawiany jest każdy nowo utworzony użytkownik. Po próbie zalogowania się bez podania hasła powinniśmy mieć dostęp do konta utworzonego użytkownika. MySQL Administrator nie pokazuje tego "użytkownika" ponieważ nie jest on rzeczywistym użytkownikiem.
Jeżeli używamy phpmyadmin będzie on widoczny w zakładce użytkownicy. Wpis będzie miał kolor czerwony. Po usunięciu tego "użytkownika" logowania na konta będą przebiegały normalnie czyli z podaniem hasła.

MySQL Administrator- tworzenie użytkownika.

Utworzenie nowego użytkownika kiedy korzystamy z MySQL Administrator jest bardzo proste. W pierwszym kroku przechodzimy do panelu User Administration.

Wciskamy baton +New User.

Nadajemy nazwę użytkownikowi oraz ustalamy hasło. Aby tak utworzony użytkownik mógł podejmować jakiekolwiek działania musimy nadać jemu uprawnienia. Zrobimy to w zakładce "Schema Privileges".

Uprawnienia wiążą się z konkretnymi bazami więc użytkownik może mieć różny dostęp do baz danych jak też i różny ich zakres. Na przykład kiedy tworzymy użytkownika na potrzeby strony www to wystarczy kiedy będzie mógł wyszukiwać dodawać i ewentualnie zmieniać rekordy. Kiedy zaznaczymy interesującą nas bazę po prawej stronie ukażą się nam dostępne przywileje.

Zaznaczamy przywilej, który chcemy przyznać i wtedy strzałką możemy go przenieść do panelu "Assigned Privileges".

Kiedy mamy wszystko co nas interesuje zatwierdzamy batonem "Apply Changes".


c.d.n. 
 

MySQL - phpmyadmin.

Innym ciekawym narzędziem do administrowania bazą danych jest program phpmyadmin. Zarówno w Ubuntu jak i Mandrivie znajduje się w repozytoriach. Można go również sciągnąć bezpośrednio z sieci. Po instalacji mamy do niego dostęp przez przeglądarkę. Wpisujemy : http://127.0.0.1/phpmyadmin.

c.d.n.

MySQL - Ubuntu , Mandriva 2010.

Instalacja: w obu dystrybucjach pakiety znajdują się w repozytoriach więc instalacja jest praktycznie banalna. Różnica jaka występuje to ta, że w ubuntu podczas instalacji pakietów zostaniemy poproszeni o nadanie hasła administratorowi bazy. Można też pomyśleć o jakimś graficznym programie do zarządzania bazą. Ja wybrałem MySQL Administrator.
Pierwsze logowanie: jeżeli chcemy zalogować się w trybie tekstowym to w konsoli wpisujemy  mysql -u root -p , a następnie akceptujemy. Zostaniemy poproszeni o hasło administratora. Gdy to samo chcemy uczynić na Mandrivie to przechodzimy na konto administratora systemu i wpisujemy mysql -u root . Nie wpisujemy "-p" ponieważ nie mamy jeszcze nadanego hasła administratora bazy (-u : user czyli użytkownik, -p : password czyli hasło).

Graficznie w Mandrivie:

Podajemy tylko hostname oraz user name bez hasła.

Strona główna MySQL Administrator. Możemy przejść do zakładki "User Administrator" aby nadać hasło administratorowi i ewentualnie dodać użytkownika.

Możemy wymazać wpis w rubryce "New Password" i podać nowe hasło, a następnie je powtórzyć w rubryce "Confirm Pasword" oczywiście wcześniej wymazując stary wpis. W dolnej części panelu znajdujemy przycisk "+ New User" służy on do tworzenia nowych użytkowników.
c.d.n.

Operator trójskładnikowy - operatory cz. I.

Czasami możemy spotkać się z podobnym zapisem:
echo ($obiekt -> pole == 1 ? time() : 0);
Jest to tak zwany operator trójskładnikowy. Rozumiemy to w ten sposób, że jeżeli wyrażenie "pole==1" jest prawdziwe to zmienna (tutaj "pole") przyjmie wartość drugiego składnika ( w tym przypadku "time()")w przeciwnym razie trzeciego czyli "0".

Openmamba - kilka informacji.

Openmamba to system, który pochodzi z Włoch. Na razie wspiera takie języki  jak angielski, hiszpański i włoski. Typ pakietów  rpm. Repozytoria niestety są dość ubogie. Chyba, że istnieją jeszcze jakieś dodatkowe. Dystrybucja ułatwia instalowanie kilku zamkniętych pakietów takich jak win32 codecs czy skype.

Posiada też dużo pakietów w najnowszych wersjach jednak w tym względzie nie dorównuje wiodącym dystrybucją. Przykładem może być:

Kdevelop wersja z openmamba

oraz wersja z Linux Mint:

Openmamba to ciekawa propozycja mimo pewnych niedogodności. Twórcy systemu dydykują go między innymi na komputery domowe i netbooki. Stopień trudności użytkowania jego jest większy niż systemów opartych na Debianie i Ubuntu. Główną przyczyną tego jest jego mała popularność, a co za tym idzie niewielkie wsparcie społeczności użytkowników.  Zobaczymy jakie będą jego losy.

Openmamba milestone2.Opre3

Proces instalacji przedstawiony w poprzednich postach został przeprowadzony na wersji milestone1-1. Nowsza wersja milestone2 w instalacji niewiele różni się od poprzedniczki. Różnicą jest większy wybór systemów plików.

Oraz jesteśmy zachęcani do umieszczenia katalogu home na oddzielnej partycji.

W nowej wersji systemu możemy też cieszyć się świeżym wyglądem. Milstone 1.1 posiadało jeszcze KDE 3.5.9.

c.d.n

Openmamba - przewodnik instalacji - easy installation guide cz. 3.

20. Panel pokazuje postęp wykonania operacji.

21. Operacja zakończyła się sukcesem. Naciskamy przycisk "Close".

22. Prawym klawiszem myszki zaznaczamy naszą partycję na której będzie instalowany system i zaznaczamy menadżer flag.

23. Dalej zaznaczamy naszą partycję "boot". Zatwierdzamy operację. Po jej zakończeniu wyłączamy program gparted i w panelu instalacyjnym klikamy "Next".

24. Teraz zostaniemy poproszeni o wybór partycji do instalacji systemu. Kiedy naciśniemu "Next" rozpoczyna się instalacja właściwa.

25. Panel postępu instalacji.

26. Wybieramy miejsce gdzie ma być zainstalowany program uruchamiający system.

27. Ostatnią operacją będzie ponowne uruchomienie systemu przes naciśnięcie przycisku "reboot". Należy pamiętać o wyciągnięciu płyty instalacyjnej.
Po ponownym uruchonieniu systęmu nędziemy musieli skonfigurować system podając między innymi nazwę użytkownika jego hasło oraz hasło administratora czyli root.

Miłej zabawy.

Openmamba - przewodnik instalacji - easy installation guide cz. 2.

10. Przygotowujemy partycje do instalacji. Możemy mieć dwa przypadki. Pierwszy już mamy jakiś system na dysku drugi dysk jest pusty. W przedstawionym przykładzie dysk jest bez systemu.

11. Uruchamiamy gparted naciskając "edit disk partitions".

12. Ten krok wykonujemy jeśli caly dysk jest czysty w innym przypadku jeżeli nie chcemy usunąć wszystkiego zaznaczamy wolne miejsce.

13. Potwierdzamy nasz wybór utworzenia tablicy partycji.

14. Zaznaczamy interesujący nas obszar.

 15. Wybieramy opcję "new" w panelu "partition".

16. Ustalamy rozmiar partycji graficznie przeciągając czarne trójkąciki lub wpisujemy rozmiar w pole "new size". Oraz ustalamy system plików np. ext3.

17. Wybieramy sustem plików.

18. Podobnie robimy w przypadku partycji swap. Jeżeli partycja swap będzie miała mniejszy rozmiar niż 1084 MB to aby dokanać instalacji systemu będziemy musieli zaznaczyć opcję "ignored swap".

19. Zatwierdzamy operacje.

Openmamba - przewodnik instalacji - easy installation guide cz. I.

1. Nagrywamy płytę z obrazem ISO.
2. Wkładamy płytę do napędu CD-ROM i ponownie uruchamiamy komputer.
3. Kiedy system uruchimi się naciskamy ikonę "install".

4. Pojawi się przewodnik instalacji. Naciskamy "Next".

 5.Akceptujemy licencję i naciskamy "Next".

 6. Pojawia się panel konfiguracji.

7. Ustawiamy czas.

8. Wybieramy region i język - w tym przypadku na plycie live jest tylko angielski.

9. Wybieramy klawiaturę i naciskamy "Next".

Counter - 182807.

Na dzień dzisiejszy zostało spisanych 182 807 maszyn . Najwięcej użytkowników wpisało się z Rosji. Użytkownicy z Polski zajmują czwarte miejsce. Wsród spisanych desktopów - co nie jest niespodzianką - króluje Ubuntu.

Watchtower Library 2009.

Aby uruchomić bibliotekę Tawarzystwa Strażnica na linuksie należy w pierwszej kolejności zainstalować program wine, a następnie pakiet ttf-mscorefonts. Jeżeli były instalowane wcześniejsze wersje być może zajdzie potrzeba usunięcia wszystkich plików konfiguracyjnych tych wersji.

Liczenie maszyn z linuksem.

Powstała kolejna incjatywa policzenia użytkowników linuksa. Zliczane są maszyny używane na biurkach gdzie jak na razie  i to niepodzielnie królują systemy ze stajni MS. Jeżeli chcesz dopisać swój system przejdz na stronę:
http://www.dudalibre.com/gnulinuxcounter , możesz to zrobić klikając  "Licznik" na panelu bocznym.

Problem z uruchomieniem zendframeworka na Ubuntu 10.10.

Ostatnio po instalacji zendframework'a i próbie utworzenia aplikacji w terminalu pojawił się spis zaistnialych problemów mialy one związek z nie odnalezieniem pewnych plików. Przyczyną problemów był wpis w pliku .zf.ini, który znajguje się w katalogu użytkownika jest on plikiem ukrytym. Domyślnie istnieje tam zapis: php.includepath = "/usr/local/netbeans-6.9.1/php/zend:.:/usr/share/php:/usr/share/pear"
basicloader.classes.0 = "NetBeansCommandsProvider"
Dopiero po zmianie includepath na include_path problemy znikły.

Czy linuks powinien zagościć na twoim biurku?

Czy linuks to system dla każdego? Na ten temat tak jak chyba na każdy inny istnieje wiele opini.  Czesto sprzeczne poglądy prowadzą do  zażartej dyskusji. A zwolennicy jednej lub drugiej opcji dobrze się okopali i strzalają argumentami do strony przeciwnej. Jednak wydaje się rozsądnym wniosek, że żaden system nie jest dla każdego. W końcu mamy różne potrzeby.  Na przykład dla mnie Windows nie jest odpowiednim systemem, a dla innych może być nieodpowiednim linuks. I nie chodzi tutaj o łatwość obsługi systemu, awaryjność i tym podobne rzeczy. Jeden i drugi potrafi sprawić problemy. Nie chodzi też o oprogramowanie. Z komercyjnego z reguły drogiego oprogramowania nie korzystam. Nie  tylko  cena ma tutaj znaczenie po prostu nie mam takiej potrzeby. A wolne oprogramowanie zupełnie spełnia moje oczekiwania. Duża część oprogramowania którego używam dostępna jest na oba systemy. Wspomnę tutaj choćby o takich programach jak: NetBeans, OpenOffice, Gimp, Inkscape, VLC, FireFox. Raczej w grę wchodzą pewne upodobania i chyba też wygoda. Pewne rzeczy mogę na linuksie wykonać szybciej i wygodniej, ale to może być po części kwestia przyzwyczajenia do systemu.
Czego mi brakuje lub przeszkadza w systemach Windows:
1. Brak repozytoriów oprogramowania - większość potrzebnych programów w linuksie mam pod ręką.
2. Brak pełnej kontroli nad systemem - nie chodzi tutaj o zaglądanie do kodu, a raczej o instalowanie programów takich jak antywirusy czy zapory ogniowe lub innych programów nad którymi pełną kontrolę mają tylko ich twórcy.
3. Brak wielu pulpitów domyślnie instalowanych wraz z systemem - tutaj linuks daje duży komfort pracy.
4. Brak części oprogramowania - w niektórych pozycjach trudno znaleźć zamienniki.
5. Brak bezpieczeństwa -  duże narażenie systemu na infekcje wirusowe i ataki szpiegowskie.
6. Brak różnych dystrybucji - linuksa mogę dobrać do swoich upodobań i potrzeb. Mogę zainstalować Ubuntu lub Gentoo, a jeżeli przyjdzie mi w niedzielę rano fantazja to zaglądnąć na DistroWatch i ściągnąć oraz zainstalować jakąś dotychczas nieznaną mi dystrybucję i trochę poeksperymentować.

Zastanów się jeżeli w większości używasz wolnego oprogramowania. Cześć z niego wymieniłem wyżej to jaki sens ma posiadanie zamkniętego systemu. Kiedy to samo oprogramowanie można zainstalować na wolnym i otwartym systemie.

Tworzenie Virtual hostów - Mint, Ubuntu.

Założeniem jest utworzenie hosta służącego do ćwiczeń na lokalnym komputerze.Aby tworzyć hosty virtualne musimy mieć włączony mod rewrite (patrz post poprzedni). Otwieramy terminal i wpisujemy:

$cd /etc/apache2/sites-available

Jesteśmy teraz w katalogu sites_available. Dalej piszemy:
$sudo nano  nazwa_pliku_konfiguracyjnego. W moim przypadku:
$sudo nano zf.local. Zostaniemy poproszeni o hasło administratora,
a edytor nano utworzy plik konfiguracyjny.

Następnie w pliku wpisyjemy zawartość:

Kiedy zapisaliśmy plik z nazwą naszego serwera i ze scieżką do katalogu głównego naszej aplikacji. Wpisujemy: $sudo a2ensite nazwa_pliku_konfiguracyjnego. W moim przypadku: $sudo a2ensite zf.local.

Powinniśmy otrzymać komunikat:

Zgodnie z nim powinniśmy zrestartować Apache. Następnie w pliku hosts w katalogu etc dodać odpowiedni wpis np:
127.0.1.1 nazwa_serwera_wirtualmego. W moim przypadku:
127.0.1.1 zf.local

Po wykonaniu tych wszystkich czynności i wpisaniu
w przeglądarce adresu http://zf.local pojawiła się strona początkowa aplikacji.